Features | Diplomacy | East Asia

ตาราง บอล ฟุตบอล วัน นี้: The Koreas, Bastion of Cold War Realism

slotxoฝาก1บาทฟรี50บาท, หุ้นยุโรปปิดวันศุกร์ร่วงต่อ ตลาดวิตกหนี้กรีซ-เศรษฐกิจสหรัฐน.ส.อาภาภรณ์ แสวงพรรค ผู้อำนวยการอาวุโสฝ่ายวิจัยหลักทรัพย์ บล.ดีบีเอส วิคเคอร์ส (ประเทศไทย) เปิดเผยถึง ตลาดหุ้นไทยเช้านี้ (28 พ.ค.) ปรับตัวลงในทิศทางเดียวกับตลาดหุ้นภูมิภาคที่ส่วนใหญ่อยู่ในแดนลบ หลังตลาดหุ้นจีนปรับเปลี่ยนกฎระเบียบการลงทุนซึ่งมีผลต่อ Sentiment ในตลาดเอเชียด้วย โดยตลาดหุ้นฮั่งเส็งและตลาดหุ้นฟิลิปปินส์ร่วงแรง ส่วนบ้านเรายังมีความกังวลเรื่องของ Earning ของบริษัทจดทะเบียนที่เชื่อมโยงกับเศรษฐกิจในประเทศกดดันตลาดอยู่ อีกทั้งตลาดยังไม่มีปัจจัยบวกเข้ามาผู้สื่อข่าวรายงานว่า บริษัท ศรีตรังแอโกรอินดัสทรี จำกัด (มหาชน) หรือ STAและ บริษัท ไทยรับเบอร์ลาเท็คซ์คอร์ปอร์เรชั่น (ประเทศไทย) จำกัด (มหาชน) หรือ TRUBB ปรับตัวขึ้นแรง โดยราคาหุ้น STA ณ เวลา 11.05 น. อยู่ที่ระดับ 13.00 บาท บวก 0.80 บาท หรือ 6.56% ด้วยมูลค่าซื้อขาย 67.89 ล้านบาท ขณะที่ TRUBB ณ เวลา 11.06 น.อยู่ที่ระดับ 1.73 บาท บวก 0.09 บาท หรือ 5.49% ด้วยมูลค่าซื้อขาย 9.97 ล้านบาท" MACD ปรับตัวเพิ่มขึ้นเหนือเส้นค่าเฉลี่ยในแดนบวก เครื่องมือทางเทคนิคชี้วัดแนวโน้มขึ้นปรับตัวลดลงทดสอบแนวโน้มลง RSI ฟื้นตัวเหนือระดับ 50"? SET Index ช่วงเช้าปิดที่ 1,496.70 จุด ปรับเพิ่มขึ้นเล็กน้อย 3.09 จุด หรือ 0.21% ด้วยมูลค่าซื้อขาย 1.41 หมื่นล้านบาท โดยหุ้น Big Cap อย่าพลังงานและ ธ.พ. วันนี้เริ่มทยอยฟื้นตัวขึ้นได้ 0.13% และ 0.23% ตามลำดับ ขณะที่หุ้นในกลุ่มรับเหมาฯวันนี้ยังปรับตัวโดดเด่นถึง 1.75% อย่างไรก็ตามการขึ้นที่ช่วงเช้าที่ผ่านมาด้วยมูลค่าซื้อขายที่ยังไม่มาก ทำให้ช่วงบ่ายยังคงมีความเสี่ยงที่ดัชนีจะพลิกปรับลดลงต่อได้รายงานจากเบเกอร์ ฮิวจส์ อิงค์ ระบุว่าจำนวนแท่นขุดเจาะน้ำมันในสหรัฐลดลง 13 แท่น มาอยู่ที่ 646 ซึ่งเป็นระดับต่ำสุดนับตั้งแต่เดือนส.ค.2553ราคาน้ำมันปรับตัวขึ้นจากข่าวดังกล่าวซึ่งถือเป็นอีกหนึ่งปัจจัยบวก หลังจากที่สำนักงานสารสนเทศด้านการพลังงานของรัฐบาลสหรัฐ (EIA) เปิดเผยวันก่อนว่า สต็อกน้ำมันดิบของสหรัฐปรับตัวลดลงมากเกินคาดในสัปดาห์ที่แล้ว PTT-BCP ปรับลดราคาเบนซิน-แก๊สโซฮอล์-ดีเซลลง มีผลพรุ่งนี้!แนวรับ 3.06-3.12 บาททั้งนี้ Call DW บนหุ้น IVL ปรับตัวขึ้นแข็งแกร่งตามหุ้นอ้างอิงที่มีแรงซื้อเข้ามาหนาแน่นในช่วงบ่ายของการซื้อขาย หลังจากมีข่าวว่า MCSI จะปรับน้ำหนักการลงทุนในหุ้นอ้างอิงดังกล่าว โดย IVL ปิดปรับตัวขึ้น +5.0% ส่งผลให้ IVL28C1509A +26.7% และ IVL28C1511A +15.7% ตามลำดับ นอกจากนี้ ยังมี Call DW บนหุ้น TPIPL ที่ปรับตัวขึ้นวานนี้ เช่นกัน ตัวอย่าง DW28 เช่น TPIP28C1506A +16.0% TPIP28C1509B +8.3% และ TPIP28C1510A +5.7% เทียบกับหุ้นอ้างอิงที่ปรับตัวขึ้น +2.3% APCO บวกสวนตลาด โบรกฯ ให้เป้า 4.14 บ. หลังมองกำไรปี 58 โตก้าวกระโดดหุ้นเด่นคือ ASK ([email protected]) และยังมีจุดเด่นคือ มีค่า PER ต่ำเพียง 8.4 เท่าแต่คาดหวัง Div.Yield ได้สูงมากถึง 8% ตามมาด้วย กลุ่มอสังหาริมทรัพย์ แม้เชื่อว่าจะไม่ได้กระตุ้นกำลังซื้อโดยตรงก็ตาม แต่คาดว่าภาพอุตสาหกรรมโดยรวมน่าจะได้รับ sentiment เชิงบวก กล่าวคือ ผู้พัฒนาบ้านขาย สามารถรับรู้ได้ตามแผนหรือเร็วกว่าคาดเพราะดอกเบี้ยตํ่าจะทำให้ลูกค้าตัดสินใจการโอนกรรมสิทธิ์เร็วขึ้น ขณะเดียวกันสถาบันการเงินจะมีอัตราการปฎิเสธสินเชื่อเพื่อซื้อที่อยู่อาศัย ลดลง ,ขณะที่ส่วนแบ่งกำไรจากธุรกิจขนส่งมวลชนคาดจะปรับตัวเพิ่มขึ้นจากปีก่อนหนุนโดยส่วนแบ่งกำไรที่เพิ่มสูงขึ้น จาก BTSGIF จากจำนวนผู้โดยสารที่โตขึ้นและค่าโดยสารที่ปรับตัวสูงขึ้นรวมถึงรายได้จาก O M เพิ่มขึ้นโดยผู้บริหารตั้งเป้าจำนวนผู้โดยสารโต 4-6%,อีกทั้งยังได้มีการเพิ่มความถี่ของเที่ยวบินสมุย-สิงคโปร์ และสมุย-กัวลาลัมเปอร์ มองไตรมาส 2/58 น่าจะกลับมามีกำไรได้เมื่อเทียบกับปีก่อนที่ขาดทุน 326 ล้านบาท และมองในครึ่งปีหลังจะยังคงฟื้นตัวได้ต่อเนื่องตามภาคการท่องเที่ยว รวมไปถึงธุรกิจเกี่ยวเนื่องกับสายการบินด้วยส่วนโรงไฟฟ้าเฟส 2 ที่มีกำลังการผลิต 200 เมกะวัตต์ และเฟส 3 ที่มีกำลังการผลิต 300 เมกะวัตต์ จะมีการเดินหน้าก่อสร้างทันที คาดว่าจะเสร็จพร้อมจ่ายไฟได้ภายในปี 2560 ซึ่งหากก่อสร้างแล้วเสร็จคาดว่าจะช่วยต่อยอดธุรกิจพลังงานในประเทศเมียนมาร์ และสร้างรายได้มหาศาลให้กับ Andaman Powerประกอบกับรัฐบาลให้การสนับสนุนผู้ผลิตไฟฟ้าขนาดเล็กมาก (VSPP) อย่างมีนัยสำคัญ จึงเป็นโอกาสที่ CE จะขยายเข้าสู่กลุ่ม Solar Rooftop เต็มตัว แกว่งผันผวนในกรอบ 1,490-1,500 จุด -ตลาดหุ้นไทยในช่วงบ่ายน่าจะยังคงแกว่งผันผวนแดนลบในกรอบ 1,480-1,500 จุด ด้วยแรงกดดันจากการร่วงลงของตลาดหุ้นจีน และการชะลอการลงทุนเพื่อรอดูพัฒนาการของวิกฤตหนี้กรีซ ทั้งนี้ให้จับตาค่าเงินดอลลาร์สหรัฐฯที่อ่อนตัวลง อาจหนุนราคาสินค้าโภคภัณฑ์ให้ทรงตัว อาจช่วยชะลอการลงของหุ้นในกลุ่มพลังงาน ขณะที่กลุ่มธนาคารเราคาดว่าเริ่มเข้าสู่โซนที่มีความเสี่ยงทางลงจำกัด (ราว 3-5%) หลังราคาร่วงลงมาอยู่ในระดับที่ค่าเฉลี่ย P/BV แตะระดับต่ำสุดในรอบ 3-5 ปี (แนวต้าน: 1,500-1,505 // แนวรับ: 1,487 และ 1577),บริษัท จัดการและพัฒนาทรัพยากรน้ำภาคตะวันออก จำกัด (มหาชน) หรือ EASTW หรืออีสท์วอเตอร์ ส่งบริษัทยูนิเวอร์แซล ยูทีลิตี้ส์ จำกัด (ยูยู) บริษัทในเครือที่มีความเชี่ยวชาญด้านการในการบริหารกิจการประปากว่า 16 ปีเข้าวางระบบผลิตน้ำประปาให้กับนิคมอุตสาหกรรมหลักชัยเมืองยาง ซึ่งมีบริษัท ไทรเบคก้า เอ็นเตอร์ไพร์ส จำกัด เป็นผู้พัฒนานิคมฯ หลังศึกษาความเหมาะสมแล้วเสร็จเพื่อเตรียมรองรับความต้องการใช้น้ำในนิคมฯ ที่มีการขยายตัวมากขึ้นให้เพียงพอในอนาคต ฮั่งเส็งปิดเช้าบวก 83.39 จุด ขณะตลาดผันผวนหนักส่วนโรงไฟฟ้าเฟส 2 ที่มีกำลังการผลิต 200 เมกะวัตต์ และเฟส 3 ที่มีกำลังการผลิต 300 เมกะวัตต์ จะมีการเดินหน้าก่อสร้างทันที คาดว่าจะเสร็จพร้อมจ่ายไฟได้ภายในปี 2560 ซึ่งหากก่อสร้างแล้วเสร็จคาดว่าจะช่วยต่อยอดธุรกิจพลังงานในประเทศเมียนมาร์ และสร้างรายได้มหาศาลให้กับ Andaman PowerKKC ผลประกอบการ Q1 อย่างเดียวกำไรมากกว่าปี 57 แล้วทั้งปี พบว่าอัตรากำไรขั้นต้นดีขึ้น 2.5% ถือว่าดีขึ้นค่อนข้างมาก และโมเม็นตั้มนี้น่าจะต่อเนื่องไปยัง Q2 ผลบวกด้านการส่งออกเพราะค่าบาทตกต่ำทำให้ได้เปรียบเรื่องการแข่งขันกับเพื่อนบ้าน โดยธุรกิจแล้วบริษัทเป็นผู้ผลิต และจำหน่ายมอเตอร์คอมเพรสเซอร์แบบลูกสูบ สำหรับใช้กับตู้เย็น ตู้แช่ ตู้ทำน้ำเย็น ตู้เย็นเชิงพาณิชย์และเครื่องปรับอากาศ รายใหญ่ เป็นหนึ่งในไม่กี่รายที่มีศักยภาพโดดเด่น และปี 58 น่าจะกำไรทุบสถิติในรอบหลายปี หุ้นในกลุ่มนี้สามารถเทียบเคียงกับ SNC ได้ โดยอิงที่ PBV ระดับ 2 เท่าเป็นเกณฑ์ ควรจะได้ราคาเหมาะสมของ KKC ที่ 4.20 บาท ตลาดหุ้นยุโรปเปิดตลาดทรงตัว นักลงทุนจับตาเจรจาหนี้กรีซ STPI ล่าสุดปรับตัวเพิ่มขึ้นแรงผ่านแนวต้าน SMA 5 วัน ที่ 16.80 บาท ขึ้นได้พร้อมกับ Volume ที่เข้ามาสูงกว่าระดับค่าเฉลี่ย 20 วัน อีกครั้ง สะท้อนราคากำลังอยู่ใน Momentum การฟื้นตัวต่อเนื่องทั้งนี้แม้ว่าเม็ดเงิน 1.47 แสนล้านบาท เป็นงบประมาณที่รัฐจัดสรรเพื่อการลงทุนต่อเนื่องทุกปี แต่ในอดีตการเบิกจ่ายทำได้ต่ำกว่าเป้าหมายมาโดยตลอด ดังนั้น การเร่งเบิกจ่ายภาครัฐให้เป็นไปตามเป้าหมาย เพื่อให้เม็ดเงินกระจายสู่เศรษฐกิจภูมิภาคได้ทันในปีนี้ จึงเป็นความหวังเพียงหนึ่งเดียว เพื่อไม่ให้เศรษฐกิจซึมยาว。

ขณะเดียวกัน ซัมมิทกรุ๊ปกำลังสยายปีกไปยังธุรกิจอื่น ๆ ในด้านการบริการและพัฒนาที่ดิน ภายใต้การบริหารงานของ ณัฐพล จุฬางกูร ลูกชายคนที่ 3 จากทั้งหมด 6 คน (ชายล้วน) ที่หันมาเอาดีในธุรกิจด้านนี้ดัชนี MSCI Emerging Markets Index ปรับตัวเพิ่มขึ้น 0.2% แตะ 1,011.86 เมื่อเวลา 13.59 น. ตามเวลาฮ่องกง ,สำหรับแนวโน้มผลประกอบการในช่วงไตรมาส 2/58 คาดว่าจะใกล้เคียงไตรมาส 1/58 ที่มีผลประกอบการออกมาดีมาก โดยมีรายได้ 328.52 ล้านบาท และกำไรสุทธิ 60.81 ล้านบาทTRUE มูลค่าการซื้อขาย 1,063.03 ล้านบาท ปิดที่ 11.30 บาท ลดลง 0.20 บาท?สำหรับในอีก 3 เดือนข้างหน้า ผู้ประกอบการส่วนใหญ่ประเมินว่าภาวะทางธุรกิจจะดีขึ้นจากปัจจุบัน โดยสัดส่วนของผู้ประกอบการที่ประเมินว่า ภาวะทางธุรกิจจะดีขึ้นปรับเพิ่มขึ้นหลังจากที่ลดลง 2 เดือนติดต่อกันส่งผลให้ดัชนีฯ เพิ่มขึ้นจากระดับ 52.1 ในเดือนก่อน มาอยู่ที่ระดับ 54.4 ในเดือนนี้จากความเชื่อมั่นของผู้ประกอบการในภาคอุตสาหกรรมตามการคาดการณ์ว่าคำสั่งซื้อ การผลิต และผลประกอบการจะดีขึ้น ขณะที่ความเชื่อมั่นของผู้ประกอบการในภาคที่มิใช่อุตสาหกรรมปรับลดลงจากเดือนก่อนเล็กน้อย สรุปหุ้นผู้บริหารดอดซื้อ-แอบทิ้ง ประจำวันศุกร์ที่ 29 พ.ค.58ส่วนทางด้านฝั่งสินทรัพย์ ที่เกิดจากการนำเงินที่ได้จากเบี้ยประกันรับไปลงทุนในสินทรัพย์ทางการเงิน ซึ่งประกอบด้วย 2 กลุ่มคือสินทรัพย์ระยะสั้น ได้แก่ เงินลงทุนในพันธบัตรและตราสารหนี้ในกลุ่มเพื่อค้า (ผ่าน P/L)และเผื่อขาย ซึ่งจะต้องรับรู้ผลกำไร-ขาดทุนตามราคาตลาด (mark-to-market),เนื่องจากบริษัทหันมาพัฒนาโครงการคอนโดมิเนียมระดับบน เพื่อให้สอดคล้องกับภาวะเศรษฐกิจของประเทศ และกำลังซื้อของลูกค้าระดับบนที่ยังมีอยู่มาก ส่วนโครงการแนวราบเปิดใหม่ยังคงไว้ที่จำนวน 19 โครงการ มูลค่า 1.61 หมื่นล้านบาท ตลาดหุ้นเอเซียช่วงเช้าที่ผ่านมา หลายประเทศเริ่มทยอยฟื้นตัวขึ้นมาได้ โดยตลาดหุ้นฟิลิปินส์วันนี้ฟื้นตัวได้ถึง 2.29% (หลังจากปรับลดลงในวันก่อนหน้า 6 วันติดต่อกันราว 4.8%) เช่นเดียวกับตลาดหุ้นฮ่องกงและจีนที่วันนี้ปรับเพิ่มขึ้นได้ 0.3% และ 0.12% (จากที่วานนี้ปรับลดลงที่ 2.23% และ 6.50% ตามลำดับ) ขณะที่ตลาดหุ้นญี่ปุ่น ดัชนีนิคเคอิ 225 ล่าสุดปรับเพิ่มขึ้น 0.28% เตรียมขึ้นทดสอบ High เดิมอีกครั้ง สวนทางกับหุ้นในหลายประเทศที่ยังไม่สามารถฟื้นตัวได้ เริ่มจากตลาดหุ้นมาเลเซีย (-0.19% ) ตลาดหุ้นอินโดนิเซีย (-0.20%) ตลาดหุ้นสิงคโปร์ (-0.59%)จากการศึกษาของนักวิเคราะห์ ASPS ประเมินว่าดอกเบี้ยที่ลดลง 0.25% จะทำให้ต้นทุนดอกเบี้ยจ่ายในงบกำไรขาดทุน หายไป 139 ล้านบาท คิดเป็น 0.35% ของประมาณการกำไรปี 2558 หุ้นอสังหาริมทรัพย์ที่ชื่นชอบ จะเน้นที่มีฐานลูกค้าระดับกลางและล่าง คือ SPALI ([email protected]) มีค่า PER ต่ำเพียง 5.6 เท่า แต่คาดหวัง Div.Yield ได้สูงถึง 7.1% ตามมาด้วย PS([email protected]) มีค่า PER ต่ำเพียง 8.3 เท่า แต่คาดหวัง Div.Yield ได้สูงถึง 4.2%GFM15:19110 เคลื่อนไหวในกรอบแคบที่บริเวณ 19100 ซึ่งเราแนะนำให้กลับเข้าไป Open Long ที่บริเวณแนวรับ 19100 เพื่อคาดหวังการปรับตัวเพิ่มขึ้นไปทดสอบแนวต้านที่ 19500 เนื่องจากทิศทางของราคาทองคำกำลังทดสอบแนวรับสำคัญที่ US$1185 และมีโอกาสฟื้นตัวกลับขึ้นมายืนเหนือระดับ US$1200Energy: ปรับตัวลดลงทดสอบแนวรับของกรอบแนวโน้มขาขึ้นที่ 19500 และมีแนวต้านที่ 20400 บริเวณเส้นค่าเฉลี่ย 200 วันที่ 20450 แต่ถ้าทะลุผ่านขึ้นไปได้ จะมีแนวต้านถัดไปที่ 21500 เน้นการถือหุ้นหลักต่อเนื่อง PTT PTTEP PTTGC TOP BANPU STA-TRUBB กอคอกันวิ่ง คาด เก็งกำไร หลังราคายาง TOCOM พุ่งแรงในรอบ 13 เดือนบริษัท โพลาริส แคปปิตัล จำกัด (มหาชน) หรือ POLARระบุว่า ตามมติที่ประชุมคณะกรรมการบริษัท เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม 2558 ได้อนุมัติในหลักการเรื่องการจัดตั้งบริษัทย่อยในต่างประเทศ โดยมอบอำนาจให้ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร เป็นผู้พิจารณาและตัดสินใจก่อนดำเนินการในเรื่องนี้WORK (TP40*) : Support 34/32.25 Resistant 36.25/38ดังนั้นการกระทำของผู้บริหาร บริษัท เนชั่น มัลติมีเดีย กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) จึงถือเป็นการลงข้อความเท็จหรือใส่ความเท็จ ทำให้ได้รับความเสียหาย เสื่อมเสียชื่อเสียง ถูกดูหมิ่นเกลียดชังจากบุคคลอื่นที่อ่านข้อมูลและทราบข่าวบล.เมย์แบงก์ กิมเอ็ง (ประเทศไทย) ระบุในบทวิเคราะห์(28 พ.ค.)ว่า แนะทยอยสะสม IFEC ราคาเหมาะสม 18.00 บาท ประเมินว่าหุ้น IFEC จะได้รับ Sentiment บวกจากการปรับน้ำหนักของดัชนี MSCI ในวันพรุ่งนี้เนื่องจากเป็น 1 ในหุ้นที่ถูกเพิ่มเข้าสู่ดัชนี MSCI Global Small Cap ที่จะมีผลบังคับใช้ในวันพรุ่งนี้ราคาปิด 33.50 แนวรับ 33-32 แนวต้าน 34.50-35.50 , 36-37 , EPG ใจดีแจกปันผลปี 57/58 เป็นเงินสด 0.08 บ. XD 6 ส.ค.นี้โดยในวันดังกล่าวนายสนธิญาณติดภารกิจสำคัญไม่อาจเข้าร่วมประชุมได้ จึงได้มอบฉันทะให้นายฉัตรชัย ภูโคกหวาย เป็นเข้าร่วมประชุมแทนแต่ปรากฏว่าเมื่อถึงเวลาเปิดลงทะเบียนผู้เข้าร่วมประชุม พนักงานเจ้าหน้าที่ซึ่งเป็นลูกจ้างหรือตัวแทนของคณะกรรมการ บริษัท เนชั่น มัลติมีเดีย กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) ซึ่งดำเนินการตรวจสอบเอกสารแล้วยืนยันว่าถูกต้อง แต่กลับไม่ยินยอมรับการลงทะเบียน ดัชนี 1,494.72 เปลี่ยนแปลง -6.12 จุด มูลค่าการซื้อขาย 13,424 ลบ.อย่างไรก็ตามปีนี้บริษัทยังมั่นใจว่าจะมีรายได้ที่ระดับ 2.2 หมื่นล้านบาท หรือเติบโต 15% จากปีก่อน โดยปัจจุบันมียอดขายรอโอน (Backlog) อยู่ที่ 3.9 หมื่นล้านบาท และจะทยอยรับรู้รายได้ไนปีนี้ 1.9 หมื่นล้านบาท ส่วนงบซื้อที่ดินในปีนี้ที่บริษัทตั้งไว้ 6 พันล้านบาท ซึ่งได้ใช้ไปแล้ว 2 พันล้านบาท ทำให้ปัจจุบันมีที่ดินรอการพัฒนาอยู่ทั้งหมดมูลค่ากว่า 1 แสนล้านบาทสามารถรองรับการพัฒนาได้ในอีก 4 ปีข้างหน้า บล. ซีไอเอ็มบี (ประเทศไทย) จำกัดระบุในบทวิเคราะห์(28 พ.ค.)ว่า แนะนำซื้อเก็งกำไรหุ้นที่จะถูกนำเข้าไปในการคำนวณ MSCI Global Small Cap. ที่จะมีผลในวันที่ 29 พ.ค. (หากราคาปิดวันที่มีผลกระโดดขึ้นไปมากแนะนำขายทำกำไรที่ราคาปิด) อย่าง BA, BEAUTY, CBG, EPG, IMPACT, IFEC, MTLS, PLANB, PTG, SIM, SCN, TSE, UNIQ ,WORKขณะที่บางกอกแอร์เคเทอริ่งภูเก็ต ประกอบกิจการผลิตและแปรรูปอาหารเพื่อจัดจำหน่ายทั้งในและต่างประเทศ รวมถึงให้บริการจัดเลี้ยงและให้คำปรึกษาเกี่ยวกับอาหาร เครื่องดื่ม โดยครัวการบินกรุงเทพ จะใช้เงินในการซื้อหุ้นเพิ่มครั้งนี้จำนวน 35,727 บาทซึ่งจะมาจากเงินทุนหมุนเวียนของบริษัท。

A reluctant but pragmatic defense of neorealism in Northeast Asia.

The Koreas, Bastion of Cold War Realism
Credit: Panmunjom via Vacclav / Shutterstock.com

Nuclear crises, propaganda and espionage, a clash of ideologies – the Korean peninsula is the ?only place in the world where the Cold War lingers. This persistence is the result of the 1953 Armistice Agreement and the apparent neorealist policies employed by North Korea. Despite the problems with neorealism and its appropriately dwindling popularity, it remains a useful lens through which to understand the conflict on the peninsula, and the defensive realist reactions on the part of China and South Korea.

Rather than asserting that realism or its offshoots are the ultimate International Relations grand theories, I suggest that neorealism remains a crucial aspect of IR security theory. The offensive realist behavior of the DPRK and the defensive realist policies of China and the South Korea serve to illustrate the unfortunate but continued significance of neorealism within international relations.

Neorealism, defined by Kenneth Waltz in 1959, holds that states are unitary rational agents acting in their perceived self-interest within a system wherein each state seeks to ensure its perpetuation and maintain a balance of power. Structure is the defining feature of the theory, with states the main actors competing within an anarchic system to maintain their power and stability. The modern East Asian regional complex has security dynamics very similar to those that prevailed in the Cold War during the second half of the 20th century. Because the Korean War concluded with an armistice agreement and not a peace treaty, the Cold War on the peninsula has effectively continued, producing a subsequent nuclear proliferation; the crisis has only escalated since the DPRK announced in May 2009 that it would no longer abide by the armistice. As during the Cold War, foreign relations in the region are based on allegedly rational cost-benefit analyses of war and executing the appropriate policies. The focus of North-East Asian states has been on classic security dilemma proliferation and maintaining a balance of power to avoid war.

Just as during the 20th century Cold War between the U.S. and the U.S.S.R., the objective of each actor is not to engage in war and suffer its costs and consequences; rather each state is more interested in preventing war and maintaining regional stability and their spheres of hegemony. This loosely follows the balance of power security model, which holds that: all states are power-seeking; states ultimately seek hegemony over their system; and that other states in the system will attempt to block those bids for hegemony. However, the regional system of East Asia is different from the Cold War bipolarity; instead, it has a multi-polar dynamic, in which China, South Korea, and the U.S. compete for regional hegemony. Actors optimally try to have good relations with the other players or minimally try to avoid hostile relations; and actors try to prevent threateningly close cooperation between the other actors. This logic is reflected in the defensive realist policies of China and South Korea, while North Korea has taken a more offensive power-seeking approach.

The DPRK Strategy

Enjoying this article? Click here to subscribe for full access. Just $5 a month.

Offensive realism is the strategy being pursued by the DPRK, keeping John Mearsheimer’s brand of realism relevant in contemporary IR theory. This theory dictates that states seek to maximize power through increased military capability, as can be seen with North Korea’s nuclear ambitions. While it remains unknown whether or not the DPRK is seeking hegemonic status in the region as an orthodox reading of offensive realist policy would suggest, it is certain that its newfound nuclear capability is the North’s only effective foreign policy tool; without nuclear weapons, North Korea would receive very little attention, which is an international embarrassment given its grave yet largely ignored human rights crises. Yet just as realism suggests, proliferation and security are central to the foreign policy of the region.

The DPRK has acted as a classical realist state in building up its nuclear arms in response to its perceived security threats. Contrary to the popular stance taken by the Western media, the perceived security threat of the U.S. is not all baseless paranoia.

The Korean War, and the U.S. threat to use nuclear weapons in defense of South Korea, understandably pushed Kim Il-sung to pursue nuclear technology early on, and after China’s denial to share its nuclear secrets after its test in 1964 an indigenous DPRK program was pursued. The fear of a U.S. confrontation was exacerbated in the late 1960s as the U.S. placed nuclear weapons on ROK soil, and there was concern in Pyongyang that North Korea’s larger communist allies would no longer provide support as it observed the Cuban missile crisis, the Chinese Cultural Revolution, and the Russo-Sino split. North Korea’s security environment deteriorated with the end of the Cold War: It lost funding from the U.S.SR, South Korea flourished economically and militarily, China focused on its own economics and reached out to South Korea, and Russia recognized the ROK. Without being able to lean on the Soviets or their own declining conventional weapons program, nuclear weapons offered the most security and were therefore a logical option. Finally, with the U.S. invasion of Afghanistan Iraq and the instance on regime change in Iraq, Pyongyang worried that it might be the next focus of American foreign policy and so built up its nuclear deterrent.

While the perceived security threat is the main motive behind nuclearization, domestic politics and international norms also provide motivations: The focus on external threats distracts from daily grievances and gives the Kim regime power and legitimacy, and the international symbolism of nuclearization gives the DPRK a highly effective diplomatic bargaining chip, along with the international status of a modern state.

The DPRK has not yet developed enrichment capabilities to enrich uranium on an industrial scale, and so is a limited nuclear power in the practical sense. Based on evidence from its May 2009 test, North Korea has approximately enough plutonium for four to eight primitive nuclear weapons; it is also safe to assume that they can only be launched over relatively short distances. Yet, this is enough to aggravate the international community and to concern its neighbors. With its small and militarily useless nuclear arsenal, North Korea has proven that a nuclear program does not need to be large or sophisticated to be politically effective.

Defensive Realism

Defensive realism shares the structural tenets of offensive realism; both emphasize the importance of balancing behavior in a chaotic international system. Yet defensive realism proposes that the unrestrained pursuit of power is counterbalancing and therefore not desirable. The PRC and ROK have reacted to North Korea’s offensive realism with defensive realist foreign policy aimed at balancing the DPRK’s aggressive behavior and calling for restraint. It must be noted that their policy motives also include suspicions about Japan, the U.S., and each other, as well as a wide range of domestic considerations, but that non-proliferation is the driving motive behind the PRC and ROK’s regional foreign policy.

The most pressing concern from the region is a conflict between Pyongyang and Seoul or Tokyo; the desire to avoid such a clash is what drives relations between North Korea and its neighbors. Second to this is avoiding the potential disasters of regime change or collapse: These include a refugee crisis for China and South Korea; an economic crisis for Seoul should it absorb the North in an attempt at reunification; an economic crisis for China as the unstable region experiences capital flight; and the unpleasant realities of dealing with a humanitarian crisis should the human rights abuses occurring in the North be stopped and rectified. Finally, the region is interested in preventing North Korea from expediting nuclear crises around the world by exporting nuclear technology. All parties realize that between the options of engagement, disengagement, and containment, the former is the most appealing because it allows for the greatest potential to control, or at least influence, Pyongyang. This cost-benefit analysis is the framework around which defensive realist policy is formed in both China and South Korea.

China is ultimately concerned with the denuclearization of North Korea. DPRK test facilities are close to the Chinese border and threaten Chinese security should an accident occur, and could already be having a negative ecological impact. More pressingly (as “hard” security concerns always trump “soft,” environmental concerns regardless of the consequential long-term ecological insecurity), the PRC does not want an expanded North Korean nuclear program that might prompt the ROK and Japan to develop nuclear weapons should they lose confidence in the U.S. nuclear umbrella. Further, the implications of accepting a DPRK nuclear program for the future of non-proliferation and the Non-Proliferation Treaty (NPT) do not bode well for global security, especially given the possibility of North Korean nuclear exports to non-state actors. Finally, China does not want North Korea to continue to nuclearize because it threatens China’s nuclear monopoly in the region. This follows classical realist security logic: China seeks balance and is most secure when it is the only nuclear power in the region, and therefore opposes attempts at nuclearization by other states.

China is also concerned about the possible collapse of a nuclearized DPRK and the potential security consequences. From a Chinese perspective, a U.S. intervention in North Korea (a likely outcome of regime collapse) would be even less appealing than a more nuclearized DPRK. Haunted by the detriment of the Korean War and bound by the 1961 Sino-DPRK Treaty of Friendship, Cooperation, and Mutual Assistance, China seeks to avoid military conflict on the peninsula at all costs. China also has an interest in maintaining the status quo because North Korea acts as a physical buffer by which, under different circumstances, an adversary could launch an invasion of China; Beijing remembers the Japanese invasion in the 1930s and 1940s, and the Korean War during which enemy troops were threatening China’s border. North Korea could possibly be forced to abandon its nuclear aspirations if the PRC were to impose harsh economic sanctions, but China fears that doing so would result in internal collapse of the DPRK regime.

Enjoying this article? Click here to subscribe for full access. Just $5 a month.

South Korea has taken a similar defensive realist policy as China. Even following the failure of the Sunshine Policy, due in large part to the DPRK’s refusal to cooperate, the ROK has been eager to maintain peaceful if strained relations. This is mostly because South Korea has no interest in a military confrontation of any kind with the North. A conventional military conflict would certainly result in a victory for the ROK, especially with the help of the U.S. (and possibly Japan), but would devastate Seoul, which sits only 40 km from the demarcation line. Accordingly, South Korea has a sufficient deterrent under the U.S. nuclear umbrella, maintaining its defensive realist position of itself themselves without military aggression.

South Korea, like China, doesn’t want the regime in the North to collapse because it would presage a massive wave of migration. South Korea is hesitant to even discuss the possibility of managing a collapsed North Korea for fear that it would invite unwanted intervention, forever thwarting hopes for reunification. The ROK and China also share apprehensions about the potential fate of North Korea’s stockpile of nuclear weapons and technology should the North collapse.

The PRC government’s legitimacy is premised on continued economic growth; therefore the state’s economic interests are also its security interests, and China’s economic interests are deeply tied to stability in Korea. A conflict on the peninsula would damage Chinese production, foreign direct investment, liquidity, and trade, and it would aversely influence the huge Sino-South Korean trade relationship by diverting economic resources into North Korea. The PRC, with pressure from the U.S., agreed to United Nations (UN) Security Council resolutions condemning North Korea along with mild economic sanctions against Pyongyang, but even the most scathing of these have been relatively benign.

In its cautious position, China also affirms that the DPRK has the right to pursue peaceful nuclear energy after it returns to the NPT, and maintains that there is no solution available other than continued dialogue between the concerned parties. The PRC is also allied with the DPRK for political reasons, but their historic communist connection has been tested by what Beijing views as Pyongyang’s insolence and incendiary rhetoric: the fraternal relationship is tense as the big brother finds the younger one’s international temper tantrums a treat to the security and prosperity of the region.

Like China, the legitimacy of the ROK government is partially based on economic growth, and the security of the state depends to some extent on continued economic prosperity. Unsurprisingly, the North was adamantly opposed to the Sunshine Policy’s principle of reciprocity though it continued the opportunistic exploitation of it. North Korea desperately needs the economic aid and wants assurance that North-South relations include aid and assured security. South Korean economic concerns have escalated with the increased North-South animosity of the Lee administration, culminating in the March 2010 sinking of the Cheonan in the Yellow Sea and again highlighting the security issues of the region.

China and South Korea have a shared security interest in preventing war on the Korean peninsula and avoiding a DPRK regime change, employing similar policies based on realist thinking. While North Korea behaves in an offensive realist manner as it nuclearizes in an attempt to accumulate and display power, the PRC and ROK have responded with defensive realist policies aimed at maintaining stability on the Korean peninsula with the intention of avoiding undesired conflict. This case study provides evidence that classical realism remains a fundamental aspect of IR and security theory, and has not declined since the end of the Cold War; states continue to act in their perceived self-interest with an emphasis on state security and power relations. The ongoing nuclear crisis also holds significant implications for the future of global non-proliferation and global security as rogue states and non-state actors acquire nuclear technology.

Morgan Potts is an assistant editor at Sino-NK, and a production editor at the British Association for Korean Studies.